kar soğuğu
07.02.25 – 02:36
bir şekilde döner aklın o eski deftere
yazdıkların yankılanır senden izinsiz
zihnindeki perdeler düşer, sen ağlarsın ardından
tükenir sözlerin anlamı, şiirler şarkılar boş gelir
sigaran tellenir, dillenir yalnızlık
bir fısıltı tutulur kafanda susmak bilmez
en derininde tüm kalabalıkların,
yalnızsın işte kimse bilmez
odanın duvarlarına çarpa çarpa büyür kendi sesin
anlamsızlaşır nağmeler, sessiz kalır uğultun
aynada baktığın gözler, bir yabancı gibi gözler seni
duyguların jilet misali delip geçer zihnini
kendinden korkarsın, düşüncelerine tutsak gibi
“ben bu benliğe tutsak kaldım rabbim bana yol göster”
sahi kim bu aynadaki adam, ben kimim
kim saydı bu 32 yılı benim boynuma
tüm bunlar ne zaman yaşandı
fail miyim bu hikayede yoksa meçhûl mü
biri cevap versin bana, adım nedir benim
kime şifa olacak ellerim, kime azap dileklerim
huzur durağında inecek vardı kaptan
çok geçmediysek ben ineyim
üstü kalsın rabbim, haddimden fazlasını verdin
şikayet etmeye zaten ne elim varır ne dilim
belki de bundan uzandım tekrar mısralara
klavyemin tıkırtısında senin sesini duyarcasına
gözlerim buğulu, roybos çayım, parliament sigaram
gecenin 2 buçuğunda herkes yatarken sıcak yatağına
ancak benim gibi budalaların işidir lakırdı yapıp da
kar soğuğunda tanrı’nın isteğini aramak…
